Byliny o wysokiej wartości nektarowej

Byliny tworzą stały element ogrodu, powracający co roku bez konieczności dosiewania. Wśród nich wyróżniają się gatunki szczególnie cenione przez owady:

Jeżówka (Echinacea purpurea)

Kwitnie od lipca do września. Dostępny pyłek przyciąga zarówno pszczoły miodne, jak i trzmiele (Bombus spp.) oraz wiele gatunków pszczół dziko żyjących. Otwarty koszyczek kwiatowy umożliwia łatwy dostęp owadów o różnej długości trąbki ssącej. Dobrze znosi suszę, co jest istotne w warunkach polskich lat z niedoborami opadów.

Labiodanka (Nepeta spp.) i szałwia (Salvia spp.)

Rośliny z rodziny jasnotowatych (Lamiaceae) należą do ulubionych przez trzmiele i pszczoły samotnice. Budowa kwiatu z wyraźną dolną wargą ułatwia lądowanie i pobieranie nektaru. Szałwia lekarska (Salvia officinalis) zaczyna kwitnieć już w maju i utrzymuje kwitnienie przez kilka tygodni.

Oman (Inula spp.) i nawłoć (Solidago spp.)

Nawłoć kanadyjska i pospolita kwitną późno — od sierpnia do października — i stanowią jedno z ostatnich źródeł nektaru przed zimowaniem. Mimo że nawłoć jest gatunkiem ekspansywnym, jej kontrolowana uprawa na skrajach ogrodu może uzupełniać bazę pokarmową dla jesiennie aktywnych owadów.

Pszczoła miodna pobiera nektar z kwiatu

Pszczoła miodna (Apis mellifera) w trakcie pobierania nektaru. Źródło: Wikimedia Commons, CC BY-SA 3.0.

Jednoroczne rośliny kwitnące

Rośliny jednoroczne dają możliwość szybkiej zmiany składu roślinności i są szczególnie przydatne na puste miejsca w ogrodzie lub na działce balkonowej.

Gatunek Okres kwitnienia Główni odwiedzający
Ogórecznik (Borago officinalis) czerwiec – wrzesień pszczoły, trzmiele
Facelia (Phacelia tanacetifolia) maj – sierpień pszczoły, trzmiele, pszczołówki
Słonecznik (Helianthus annuus) lipiec – październik pszczoły, trzmiele, motyle
Kosmos (Cosmos bipinnatus) lipiec – październik motyle, pszczoły, bzygi
Aksamitka (Tagetes spp.) czerwiec – październik bzygi, małe pszczoły samotnice

Facelia — roślina o wyjątkowej wartości

Facelia błękitna (Phacelia tanacetifolia) jest powszechnie stosowana jako poplon w rolnictwie ze względu na wyjątkowo wysoką produkcję nektaru. W warunkach ogrodowych może być wysiewana w odstępach co 2–3 tygodnie, co przedłuża bazę pokarmową dla zapylaczy.

Krzewy i rośliny drewniejące

Krzewy kwitnące wiosną zapewniają pokarm w krytycznym okresie, gdy byliny jeszcze nie kwitną. Do najcenniejszych w polskich warunkach należą:

  • Bez czarny (Sambucus nigra) — masowe kwitnienie w maju i czerwcu, dostępne zarówno dla pszczół miodnych, jak i wielu gatunków dzikich.
  • Lipa (Tilia spp.) — jeden z najważniejszych gatunków miododajnych. Kwitnie w lipcu, a jej nektar jest intensywnie pozyskiwany przez pszczołę miodną.
  • Tawuła (Spiraea spp.) — kwitnie wiosną i wczesnym latem, odwiedzana przez wiele gatunków pszczół i motyli.
  • Lawenda (Lavandula angustifolia) — w polskim klimacie wymaga osłoniętego stanowiska; kwitnie od czerwca do sierpnia, intensywnie odwiedzana przez trzmiele.

Wiosenne rośliny jako pierwsze źródło pokarmu

Pszczoły i trzmiele wybudzają się ze snu zimowego już w marcu. W tym czasie dostępność kwitnących roślin jest ograniczona, dlatego istotne jest planowanie wiosennych stanowisk:

  • Krokusy (Crocus spp.) — marzec
  • Przebiśnieg (Galanthus nivalis) — luty–marzec
  • Zawilce (Anemone nemorosa) — marzec–kwiecień
  • Wierzba (Salix spp.) — marzec–kwiecień (pyłek)
  • Cebulica (Scilla siberica) — marzec–kwiecień

Rośliny regionalne i ekotypy

Gatunki pochodzące z lokalnych stanowisk, określane jako ekotypy regionalne, mogą lepiej synchronizować kwitnienie z aktywnością miejscowych populacji owadów. Rośliny hodowlane, zwłaszcza formy pełnokwiatowe, często mają zmienioną budowę kwiatów i ograniczoną dostępność nektaru lub pyłku.

Przy zakupie sadzonek lub nasion warto zwracać uwagę na formy gatunkowe (botaniczne) zamiast odmian ozdobnych. Dotyczy to szczególnie maków, nagietków i różnych odmian roślin z rodziny złożonych.